Nürburgring Nordschleife 2009 Teil Zwei

Na het vorige bezoek aan de Ring in juli is het virus er dan toch ingeslopen: ik ben ‘hooked’. Al snel had ik besloten dat ik dit jaar nog een keer zou gaan.
Deze Nürburgring-trip was dan ook al anderhalve maand van te voren gepland, in de afgelopen weken heb ik er enorm naar uitgekeken en uiteraard wordt ik dan 2 dagen voor vertrek verkouden. Maar dan ook echt, goed verkouden! Alles zit verstopt, kon niet op een beter moment.

Vrijdag

Het plan was rond 12 uur vanuit Deventer te vertrekken, maar het leek me geen verkeerd idee om nog even een verkoudheid/griep-survival pakket in te slaan.
Mijn favouriete tankstation bleek gesloten, dus met een omweg langs een andere onbemande Shell pomp.
Uiteindelijk pas tegen 2 uur de A1 op en in een klein uurtje ging ik de grens over. Redelijk soepele rit, nog wel een rijdende file van 12 kilometer op de A3.
Op dat moment besloten dat vrijdag Touristenfahrt hem gewoon niet ging worden. Haasten om daar te komen en vervolgens opgefokt die baan op. Nee, dat lijkt mij de verkeerde instelling, eentje die je op een gegeven moment gaat nekken.

Bij Ohligser Heide-West even een pauze ingelast voor een broodje en een appel. Daarna hield de batterij van mijn telefoon/navigatie het voor gezien. Op de gok doorgereden en gelukkig zonder verkeerd te rijden in Adenau aangekomen.
Helaas kon ik niemand vinden bij het Pension en kon ik Arie ook niet bellen om te vragen waar hij was. De Clio stond er niet, dus ging ik ervan uit dat Arie op de Ring zou zijn. Gelukkig zag ik de Clio al in het ‘centrum’ van Adenau langs de weg staan. Even aangeschoven bij Arie & Lenie voor een cola en een lekker broodje hamburger.

Er had voor zaterdagnacht een grote groep gereserveerd in het Ringpension, wat zou betekenen dat ik halverwege het weekend zou moeten verhuizen, dus ben ik gelijk in de kamer bij de buren geinstalleerd. Mooie kamer in nog mooier huis.

De buren van het Ringpension - ook goed vertoeven

Het internet in het pension is nog niet helemaal goed, ik heb me flink lopen ergeren aan het feit dat de verbinding om de paar seconden verbroken werdt. Gelukkig had ik in de Villa beter ontvangst.
Daarna met een 9-tal gasten uit Brabant zitten pokeren, het tempo was niet hoog, het spel was vrij onvoorspelbaar, dus heb ik het bij een rondje gehouden. Wel erg gezellig. Ik hoop dat ze zich vermaakt hebben bij Arie in de GT3 zaterdag.
Ik zag dat ze ook met de Volvo C70 van een van hen de Ring op zijn gegaan, op de foto hebben ze het zo te zien naar hun plezier, maar ik zou me minder prettig voelen bij het idee dat er LingLong banden van 20 euro onder zaten.

Zaterdag

Ik had afgesproken om met Tony Dewhurst van Pistonspy naar de Renault World Series te gaan, maar om kwart over 10 was hij er nog niet. Dus ben ik gaan kijken naar de GLP Green Challenge, vanuit Breidscheid/Adenau, zaten een paar snelle jongens tussen, was wel mooi om naar te kijken. Zijn helaas niet echt mooie foto’s geworden.

Al snel belde Tony en spraken we af bij de ingang van Ringwerk. Het was op zijn minst gezegt niet echt spectaculair, eerder een beetje een tegenvaller. Weinig actie, uiteraard wel rondom reclame voor Renault en elk model stond er dan ook in straat en race uitvoering, ook de oudere modellen.

Deze had ik graag willen zien rijden

Het zoontje van Tony scoorde nog een race-band bij Michelin. Er werdt met een mes in de zijkant geprikt, waarom weet ik niet, maar het viel ons op dat het als een mes door boter ging. Zal daar geen canvas inzitten?

Tony had ook entreekaarten voor het Ringwerk, dus zijn we daar ook even gaan kijken. Er was een 4d film over de 24 uurs race op de Nürburgring, was erg grappig om te zien. De stukken rubber vliegen je echt om de oren en tijdens een uitstapje van de hoofdrolspeler in de grindbak, zie je het grind ook aan alle kanten omhoog spatten. Toen het begon te regenen in de film vielen er zelfs echte waterdruppeltjes in het film-theater. Erg mooi gemaakt.
Er staan ook een paar heerlijke auto’s tentoongesteld.

De auto van een van mijn helden

Mijn all-time favourite

Tijdens het eten van een heerlijke curryworst mit pommes met Tony gesproken over de idioten die afkomen op de Touristenfahrt. En hij had nog een paar concrete voorbeelden van hoe ernstig verkeerd dat kan aflopen. Weer een wijze les op zak.
Vervolgens achter hem aan gereden naar de mini-carousel voor een paar foto's, helaas was er na al 20-30 auto's in 5 minuten een aardig lange baansluiting. De tijd hebben we opgevult met mooie verhalen over het genot van auto rijden en de vervelende ervaringen met respectievelijk de Engelse en de Nederlandse boete-inners.

Gargamel in de Golf

Ook heeft het 6-jarige zoontje van Tony, Reece lopen spelen met mijn camera. Hij was aardig goed bezig, al zijn foto's zijn recht en scherp. En hij heeft zelfs tussen de vangrails door nog wat auto's weten te schieten, duurt niet lang voordat we er nog een Ring-fotograaf bij hebben.

Reece playing with my camera, soon he'll be a pro

Toen de baan weer open ging, de Peug aangeslingerd en richting hoofdingang gereden. Dik half uur in de file gestaan voor de rotonde en toen rustig een rondje gereden. Was erg vermakelijk, op een compleet droge baan. De Peug remt stukken beter dan de vorige keer dat ik hem over de Schleife stuurde, dus had ik ook meer vertrouwen in laat remmen.
Hierdoor aardige snelheid door de bochten weten te houden, maar de Peug wil nogal graag over de vooras glijden, dus daar wel mee uitkijken. Het was redelijk druk dus ik moest vaak rechts houden voor het snellere verkeer, maar gelukkig ook wel wat mooie lijnen kunnen rijden.

Peug in Eiskurve

Peug in Schwalbenschwanz

Bij het aanrijden van Schwalbenschwanz begonnen er druppels uit de lucht te vallen en bij Döttinger-Höhe regende het echt. Mijn ruit was nogal vies en vettig, waardoor de wisser er echt een zooitje van maakte. Ook vond ik het niet echt handig om bij zo'n drukte op een half natte, half droge baan terecht te komen, dus toen naar Breidscheid gereden - waar het trouwens nog droog was- om te kijken of de Nurburgring.nl clan aanwezig was.
Even staan praten met Dennis Mezman en zijn maat over zijn Peugeot 106 XS en mijn 306 XS en de verschillen in onderstel. Aernoudt kwam er ook bijstaan en vervolgens heb ik even met hem staan praten over zijn nieuwe bolide, de MX-5.
Op het moment dat hij in wou stappen, heb ik hem gevraagd of ik misschien een rondje mee mocht rijden. Dat was goed, dus plaats genomen op de passagierstoel.
Ik heb 5 rondes meegereden op een baan die op de meeste punten goed nat was. Gedurende de stint begon er een droge lijn te ontstaan, waardoor Aernoudt er wat meer tempo in bracht. Hij rijdt op 9 jaar oude winterbanden zonder merknaam, dus echt doorrijden zat er volgens hem niet bij. Erg mooi hoe rustig hij rond rijdt, terwijl hij zijn lijnen uitlegd en er naar mijn gevoel een best snelle ronde gereden werdt.

Aernoudt bedankt!

Op het moment dat we voor de 5e keer op Breidscheid aan kwamen rijden, stond daar een Clio V6 met de kont tegen de brug, vermoedde Aernoud een baansluiting en ging eraf. Er kwamen nog een paar auto's voorbij, maar 20 voor 7 ging dan toch de baan dicht en daarna ook niet meer open.

Ik ben terug gereden naar Adenau, heb wat aan lopen lummelen bij het Pension en ben toen een pizza'tje gaan eten bij Aviano. Ze hadden eigenlijk geen tafel meer vrij, maar door een creatieve oplossing had ik wel een plaatsje om te zitten. Snelle en zeer goede service, goedkoop en goed te eten.

Ik had erg mooie foto’s gezien van de Nürburgring bij nacht, en naïef als ik soms kan zijn, dacht ik dat met een basic digitale camera’tje ook wel te kunnen. Dus ik ben ’s nachts naar Breidscheid gereden, ben met behulp van een zaklamp naar Wehrscheifen gelopen, om er daar achter te komen dat wat ik ook probeer de foto’s compleet zwart blijven, blijkbaar niet zo’n sterke flits. Het is zo slecht dat ik jullie de foto bespaar.

Ik ben terug gereden naar Adenau, heb wat aan lopen lummelen bij het Pension en ben toen een pizza'tje gaan eten bij Aviano. Ze hadden eigenlijk geen tafel meer vrij, maar door een creatieve oplossing had ik wel een plaatsje om te zitten. Snelle en zeer goede service, goedkoop en goed te eten.

Ik had erg mooie foto’s gezien van de Nürburgring bij nacht, en naïef als ik soms ben, dacht ik dat met basic digitale camera’tje ook wel te kunnen. Dus ik ben ’s nachts naar Breidscheid gereden, ben met behulp van een zaklamp naar Wehrscheifen gelopen, om er daar achter te komen dat wat ik ook probeer de foto’s compleet zwart blijven. Het is zo slecht dat ik jullie de foto bespaar.

Zondag

Na een heerlijke nachtrust zat ik tijdens het ontbijt naast, naar wat later blijkt, Sebastiaan Postema ook van nurburgring.nl. Hij en zijn vriendin zaten ook met verbazing te kijken naar het filmpje van Adenauer Forst in de jaren 60, dat telkens opstaat in het pension.
Mijn spullen gepakt en toen ik op het punt stond om weg te gaan, raakte ik in gesprek met Dominic en zijn maat Martijn over de Ring, zijn nieuwe ring-toy en de moeilijkheden bij het verkopen van zijn Triumph.

Omdat Breidscheid me eigenlijk wel bevalt, ben ik daar heen gereden om wat foto's te maken en nog wat te kletsen met de aanwezigen daar, helaas kan ik me geen namen meer herinneren, maar nog bedankt dat jullie even op mijn tas wilden passen.

Dennis in zijn 106

Arie in de GT3

Knutselsmurf

Ik heb nog even staan wachten om nog wat laps naast Aernoudt te scoren, maar helaas was er een lange baansluiting. Samen een broodje gegeten, maar om 5 voor 1 was de baan nog dicht, dus dat ging helaas niet meer.
Nick stond wat ongelukkig geparkeerd met zijn e30, dus toen ik weg ging kon hij mooi het plekje innemen dat de Peug innam op de parking. Zijn einddemper was losgeraakt en er moest met hulp van Knutselsmurf een noodoplosing gemaakt worden.

Ik moest weg omdat ik om 1 uur de RingClio op kon halen. Dat karretje rijdt fijn en ik vind de huurprijs redelijk, dus had ik die voor een halve dag gehuurd.

Wederom de RingClio

Toen ik terug kwam in Breidscheid was de baan gelukkig weer open en ben ik gelijk naar de poort gereden. Aernoudt stond op het punt ook te vertrekken en stelde voor om voor me uit te rijden zodat ik een beetje van zijn lijnen over konsss nemen. De Clio heeft stukken meer PK's (200 vs. 115), dus op de rechte stukken kon ik makkelijk op hem inlopen, maar de bochtensnelheid van Aernoudt was vaak wel een stuk stabieler, zal wel iets te maken hebben met zijn 800+ rondes ervaring.

Aernoudt volgen

Pauze voor een drankje en een peukie en daarna nog anderhalve ronde achter Aernoudt aangereden. Mijn kaart was leeg, dus moest ik er bij Döttinger-Höhe af om hem bij te vullen.
Door de drukte bijna drie kwartier nodig gehad om te parkeren, kaartjes te kopen en weer terug te rijden naar de poort. Een ronde kunnen doen en toen baansluiting.

Met de Clio door Caroussel

Tony even gebeld en die was in de buurt. Achter hem aangereden naar mini-caroussel om te wachten tot er weer auto's voorbij kwamen.
Tony had zijn hele gezin mee en dat was erg gezellig. Zijn vrouw Jane wil een Focus ST, als Tony haar RX-8 wil gaan gebruiken voor op de Ring. Reece en het schattige dochtertje van 4 -ik begrijp niet dat ik me haar naam niet meer kan herinneren- houden beiden erg van Bastogne koeken en kunnen tussen al die voorbij razende auto's de Porsche's herkennen.

Toen de groep die na een baansluiting frustratie kwijt moeten voorbij was, ben ik terug gereden naar de start en heb ik mijn laatste 3 ronden opgereden. Ging lekker, het was aardig rustig dus ik hoefde maar een enkele keer van de ideale lijn af. Heerlijke rondes gereden en met name de eerste 3 kilometer van de Ring en op het stuk van Caroussel tot aan Eiskurve komt de snelheid er steeds beter in.

Met de Clio over Pflanzgarten

Even zwaaien naar Tony en de kinderen

Dit was mijn eerste stint van 3 rondes achtereen, wat ik alleen deed omdat ik na mijn tweede ronde voelde dat de concentratie er nog inzat. Ik weet niet of dat komt door het drinken tijdens het wachten voor het poortje op ‘the straight’, of iets anders. Maar ik denk dat ik de volgende keer toch weer bij mijn 2-lap strategie blijf.

Alles bij elkaar 8 rondes zelf gereden, 1 met de Peug en 7 met de Clio. Het was heerlijk om weer in de prachtige omgeving van de Eiffel te vertoeven. Tevreden ben ik terug gereden naar Adenau om de Clio in te leveren en de rekening te betalen.

Ik had met Tony afgesproken dat we nog iets zouden eten voor ik weer terug zou rijden naar Nederland. Dus hij stelde voor om naar zijn huis in Gevenich te rijden. Prachtige omgeving en ook erg mooie wegen. Dat huis is echt een grap, voor iets soortgelijks betaal je in Nederland 4 tot 5 keer zoveel. Erg mooi gelegen en mooi ingericht.
Samen met Tony wat foto's en filmpjes zitten kijken, terwijl Jane een heerlijk broodje bacon heeft gemaakt.

Rond 9 uur koers gezet richting Nederland, maar once again liet de Garmin software op mijn telefoon me in de steek. Hij wou geen connectie maken met de interne GPS dus heb ik langs de kant van de weg, op mijn laptop de telefoon gereset, laatste goedwerkende backup terug gezet en zodoende kon ik, welgeteld 26 kilometer over de luxe van navigatie beschikken. Op de A259 richting Nurburg liet hij me al weer in de steek.
Gelukkig had Jane voor mij een plan-b route geprint van Google Maps, maar omdat ik die niet van het begin had gevolgd kon ik mezelf niet plaatsen. Dus een paar kilometer in spanning doorgereden in de hoop op een weg die ik op de oude, vertrouwde papieren kaart kon vinden. Dat werdt de A48 richting Koblenz. Vanwaar ik de A61 richting Bonn/Köln kon pakken. Mensen, neem van me aan koop gewoon een echt navigatiesystem en gebruik gewoon geen Garmin in combinatie met een Nokia!

Bij het afrijden van de a61 kwam ik een treintje bekende Renault's tegen van Tim, Ronald en Priyantha en Joshua. Ik ben aangesloten omdat ik wist dat in ieder geval een van die jongens in Zwolle woont en ze dus waarschijnlijk via de A3 en A12 naar Nederland zouden rijden.
Toen ze bij een tankstation afsloegen keken ze vreemd op dat die Peugeot die hen al een tijdje volgde nu ook meereed, dus heb ik ze uitgelegd hoe blij ik was dat ik hen tegen was gekomen en dat ik graag met ze op wilde rijden tot aan Deventer. Jongens, bedankt!

Tegen half 2 was ik zwaar vermoeid weer thuis.

Het was 750 kilometer heen en weer, inclusief rondkachelen in de Eiffel en een ronde Ring. Heenreis duurde bijna 4 uur, terugreis 4 en een half. Het moet in 3 uur kunnen, dus dat is het doel voor de volgende trip: files ontwijken en zorgen voor goede navigatie.