Ringreport 5: Nürburgring 2010 - The smile is back!
» Naar het foto album van deze Ringtrip
Bij het zien van de eerste foto’s van de Touristenfahrten dit jaar, begon het bij ook mij weer te jeuken om weer naar de Nürburgring te gaan, die Ring-verslaving is inmiddels een feit geworden.
Toen ik de Pistonspy vertelde over mijn plannen, verwelkomde hij mij om net als tijdens mijn laatste trip om bij hem en zijn gezin te komen overnachten.
Donderdag 29 april
Tegen de middag heb ik even snel een tas gevuld en die vervolgens in de auto gegooid. Vloeistoffen check, naar het tankstation voor bandenspanning en een volle tank waarna ik om half 2 de A1 opdraaide, ringtrip nummero 5 was van start!
Na een enorm rustige rit bij over de A50 en vervolgens Duitse A3, was het rond 3 uur tijd voor mijn traditionele stop bij raststätte Ohligser Heide West. Ik had al weken enorme trek in een curryworst, dus heb daar een halve meter van die ‘goodness’ naar binnen gewerkt.
Twijfelend of ik de route naar de Ring echt wel uit mijn hoofd wist na alle failures met de GPS van mijn Nokia tot nu toe, toch maar even de nieuwe Nokia Ovi Maps aangezet. Bij kreuz Leverkussen de A1 opdraaien, die vanzelf over gaat in de A61. Bij kreuz Meckemheim de B257 richting Althenahr nemen en dan komt men vanzelf in Adenau, eigenlijk best eenvoudig.
Onderweg nog even gestopt bij de rodelbaan nabij Kalenborn, maar daar was behalve deze mooie Beemert weinig te zien.
Mijn weg vervolgd en bij Breidscheid het walgelijke grijze gedrocht boven op de brug aanschouwd. Eerlijk: ik heb niet het gevoel dat dit voor de inwoners van Adenau werkelijk verschil gaat maken in de belevenis van het geluid, je hoort nog steeds auto’s aankomen knallen vanaf Wehrscheifen. Door de bergen weerkaatst het geluid toch alle kanten op, dus heeft mijn inziens een geluidscherm het laagste punt weinig nut. Maar ja, als dit betekent dat we in ieder geval weer een tijdje kunnen genieten van de Touristenfahrten, wat maakt een stukje muur dan uit?
Over de B257 doorgereden en een stop gemaakt bij het oude hotel, waar ik altijd al eens een kijkje wilde nemen.
Er waren twee gasten bezig een microfoon op te hangen op het rechte stuk tussen Hocheichen en Quiddelbacher Höhe. Ik mag hopen dat dit niet een voorbode is voor nog meer maatregelen tegen zogenaamd ‘geluidsoverlast’.
Rond 5 uur parkeerde ik bij Tony’s huis, waar mijn mond open viel van verbazing. Kijk, Tony is een hele aardige kerel, maar misschien wel de grootse idioot die ik ooit ontmoet heb: hij heeft zijn M5 ingewisseld voor een Range Rover Sport (Supercharged). Hoewel die laatste niet misselijk is, biedt het natuurlijk bij lange na niet zoveel rijplezier als een BMW M5. Hoe kan je dat uitleggen?
De hele avond geprobeerd samen goede argumenten te vinden, niet gevonden...
Vrijdag 30 April
Na heerlijk uitgeslapen te hebben, ben ik vertrokken richting Gewerbepark Nürburg om te zien of daar nog wat moois te zien viel.
Uiteraard had Austin Martin weer allerlei lekkers buiten staan, waaronder de nieuwe Rapide en een prachtige donkerrode DB9.
De Nordschleife zou om kwart 2 open gaan, dus ben ik naar de hoofdingang van de Ring gereden om te kijken hoe druk het was en te kijken naar al het mooie speelgoed op de parking.
Een uur later zat ik bij Hannes voor een heerlijke curryworst mit pommes
Terwijl ik zat te eten viel me op dat het rustig op de Ring was: ideaal moment om met de, niet bijzonder snelle, Peug te gaan rijden. Niet continue van de lijn af hoeven voor sneller verkeer en weer even het vertrouwen terugwinnen na mijn vervelende ervaringen tijdens een aantal regenachtige rondes vorig jaar november.
Eerst even een stukje warmgereden rondom Adenau, om niet met een koude motor bij Ex-Mühle omhoog te hoeven rijden, voor de Peug een grote inspanning.
Rustig het stuk naar Döttinger Höhe gereden en begonnen aan de eerste volle ronde van dit jaar. Aanrijdend op Hohenrain-chikane vroeg in de remmen en kruipend de bocht door, ogen tot de bandenstapel aangetrokken. Vanaf Hatzenbach de snelheid langzaam opgevoerd, ik had weer vertrouwen in de hoeveelheid grip van de auto. Hoewel ik telkens vroeg en stevig remde, betrapte ik me bij Adenauer Forst erop dat de banden al weer lekker aan het piepen waren. Vanaf de Karoussel was het weer volle-polle.
Anderhalve ronde gereden, prachtig weer, misschien 30 auto’s op de baan gezien en heerlijk op de lijn gezeten. Glimlach van oor tot oor.
De afstand Nürburgring – Gevenich bedraagd iets meer dan 35 kilometer, dus zou in principe een prima manier zijn om de auto wat af te laten koelen voor hem stil te zetten. Ware het niet dat de wegen in de Eifel stuk voor stuk net zo mooi zijn als de Ring zelf, regelmatig de 2x80 aangetikt en heerlijk door de bochten gezoeft.
Zaterdag 1 Mei
Samen met Tony ben ik tegen de middag naar de Ring gegaan om foto’s te maken. Na een korte wandeling met prachtig uitzicht op het kasteel van Nürburg, kwamen we aan bij Flugplatz.
Helaas was er een baansluiting. Het duurde iets meer dan een half uur voordat we de eerste geluiden van aanstormende auto’s konden horen, 2 Ringtaxi’s. 5 minuten niets, toen een afsleper, gevolgd door 2 Ringtaxi’s, nog een lege afsleper en toen kwam het op gang. De 911’s, M3’s, GTR’s en een hele luide Lancer zorgden voor een prachtige soundtrack. Flugplatz is echt een mooie spot, de wagens vliegen op volle snelheid voorbij en je hebt een prachtig zicht tot aan Schwedenkreuz.
Na anderhalf uur vond ik het tijd om een lap te gaan doen, dus teruggelopen naar de auto en via ED’s, voor een broodje, naar de einfahrt gereden.
Ik had de vaart er lekker in en ging heerlijk soepel door de bochten. Waar ik gisteren nog redelijk vroeg in de remmen ging, had ik nu het vertrouwen om steeds later en korter te remmen. Bij het verlaten van de Ring rook de hele auto naar remschijf, heerlijk.
Terug naar Flugplatz, waar Tony wel zo’n beetje klaar mee was. Op naar Brünnchen, om na een iets minder geslaagde curryworst van het kraampje, naar Höhe Acht te lopen. Ik was al twee keer naar Wippermann gelopen, maar had nooit zin om verder te gaan. Hoewel het een aardige wandeling is, kan ik het zeker aanraden: wat een mooie spot is dat!
Tegen half 5 stelde Tony voor om door te lopen naar de Karoussel, maar dat zag ik niet zitten. Steilstrecke naar beneden lopen is misschien niet zo erg, je moet ook weer een keer naar boven. Daar pas ik voor. Beter idee was het doen van nog een ronde.
Blijkbaar had het juiste moment gekozen, het was enorm rustig en ik hoefde slechts enkele keer van de lijn af. Bij de rechterbocht voor Adenauer Forst kwam er een E39 M5 aanstuiven, dus liet ik hem er binnendoor. Het leek even alsof hij rechtdoor over het gras zou gaan, dus ik ging al van het gas. Opeens hoekt hij hem om en drift prachtig de beide bochten van Adenauer Forst aan elkaar, een dik rookgordijn opwerpend. Aan de ene kant vrij lomp, maar aan de andere kant ook donders gaaf.
Bij Schwalbenschwans zag ik vreemde plekken op het asfalt en voelde ik de auto even glippen, duidelijk iets van vloeistof, dus kalm aan gedaan.
Inmiddels was Tony verkast naar Wippermann, waar hij even een serieus momentje had meegemaakt. Een BMW E36 kwam oversturend de tweede bocht van Wippermann uit, maakt een 360 waarbij hij links en rechts de leitplanken raakte en vervolgens bijna recht op de plek waar Tony zijn foto's stond te maken af kwam.
Genoten van een heerlijke terugweg over de wegen door de Eifel en ’s avonds heerlijk achterover gehangen.
Zondag 2 Mei
Er was een flinke hoeveelheid regen voorspeld voor zondat, waardoor ik er eigenlijk weinig voor voelde om de laatste ronde van de kaart te gaan rijden. In Gevenich was het ’s ochtends prima weer, maar op de weg naar de Ring werd het steeds bewolkter en donkerder.
Bij de mini-karoussel gestaan om foto’s te maken en te genieten van alle mooie auto´s die er voorbij komen stuiven. De een neemt de bocht naar de betonplaten toe krap, de ander ruim. De een vliegt erin en de ander vliegt eruit. Leuke plek om te staan.
Ontussen stond ik constant naar boven te kijken hoe de wolken zich over de Nürburgring bewogen. Tegen half 4 bedacht ik dat als alle auto’s die langs komen droog zijn, de baan ook droog is. Ik besloot dat als ik de ronde dit weekend wou rijden, het nu moest gebeuren. Dus op naar de poort en vlammen.
Bij Quiddelbacher Höhe had ik opeens drie druppels op het voorraam en zat ik gelijk in defensive mode. Ik ga niet nog een keer over de Ring glijden met de Peug, maar gelukkig bleef het bij die drie druppels.
Al een tijdje had ik een Civic in de spiegels, die steeds een heel klein stukje dichterbij kwam. Voor Ex-Mühle zat er nog meer dan 200 meter tussen, bij Lauda-links, gok ik, iets meer dan 100. Toen ik instuurde voor Bergwerk begon hij opeens wild te seinen met groot licht, maar zat nog steeds ver achter me. Blijkbaar remde hij helemaal niet, om snelheid te houden voor Kesselchen, maar bij het uitkomen zat hij wel heel dichtbij. Ik ga naar rechts, hij komt links en een tijd rijden we naast elkaar. Langzaam begint hij op me uit te lopen en bij Angstcurve zat hij 100 meter voor me. Erg leuk, na de Karoussel was ie uit het zicht verdwenen.
Klein rondje parking gelopen, maar na een paar minuten kwam de regen opeens met bakken uit de hemel vallen. Snel terug naar Tony bij de mini-karoussel, omdat ik mijn rugzak daar achter gelaten had. Halverwege het pad, kwamen Tony en Reece me al tegemoet, met mijn tas. Na 15 minuten in de auto wachten, waren Tony en ik het eens dat de kans klein was dat deze stortbui binnen een uur afgelopen was. Zij gingen naar huis.
Toen ik een broodje ging halen bij Hannes, parkeerde ik naast een witte 106 Rallye en even twijfelde ik of het een mede-Nurburgring.nl-er was. Maar hij reed weg en ik had honger. ’s Avonds kreeg ik een leuk bericht via de site van Neil, dat hij mijn auto weer herkende van de site en toevallig een hele mooie foto gemaakt had ’s middags. Bedankt nog, Neil!
Daarna ben ik naar Rent4Ring gereden, ik was uitgenodigd door Fredy om eens te komen praten over de mogelijkheden om de kalender met Ringfotografen die ik aanbiedt, uit te breiden, internationaler van opzet te maken en daarmee nog meer mensen te kunnen helpen bij het vinden van foto’s van hun bolide tijdens de Touristenfahrten op de Nürburgring. Op dit moment heeft Rent4Ring de website van één fotograaf op hun Swifts staan en omdat die fotograaf niet altijd aanwezig is, zouden ze graag een website gebruiken die het mogelijk maakt op een eenvoudige wijze foto’s van alle fotografen te vinden. Ik vindt het een enorme eer dat zij mij hiervoor benaderd hebben. Hou Ringportal.nl in de gaten voor de ontwikkelingen!
Maandag 3 Mei
Na een slechte start van de dag wat regen betreft, rond de middag toch maar richting Ring gereden met Tony om te kijken of we misschien wat ‘mules’ konden spotten. Helaas was het zo regenachtig en mistig dat in het half uur dat we bij Schwalbenschwanz hebben staan kijken er slechts 5 auto’s voorbij kwamen. Dan maar een paar rondjes B258 en gewerbepark Nürburgring.
Na een uur rond rijden en niets bijzonders gezien te hebben, hebben we het maar opgegeven. Alle bedrijven leken dicht, er stond niets buiten en er reed niets rond.
Op de terugweg naar Gevenich met Tony de verschillen en overeenkomsten tussen te hard rijden in Nederland en Engeland doorgenomen. Waar je in Engeland direct allerlei punten naar je hoofd gegooid krijgt, krijg je in Nederland gewoon een boete. Uiteraard staan er in beide landen teveel van de gehate GATSO flitscamera’s, alleen zijn ze in the UK zo aardig ze fel geel te verfen, zodat je ze van mijlen ver ziet staan. Grappig genoeg doen de inwoners van beide landen precies hetzelfde als ze het er niet mee eens zijn: opblazen of in de fik steken. En terecht!
Dinsdag 4 Mei
Rond half 2 alle spullen in de auto gegooid en ik was klaar om te vertrekken. Nog even langs een bakker voor een paar heerlijke broodjes voor onderweg en gaan!
Hoewel het sneller is om direct de A48 te pakken en dan via A61/A1 aan te sluiten op de A3, is de route over de B257 veel mooier en leuker. Nog even wat bochtjes doorstuiven en genieten van de prachtige uitzichten. Toch nog even een stopje gemaakt bij de Einfahrt Ring om te kijken wat er te doen was. Er bleek een trackday van de Pistenclub te zijn, dus maar even een rondje parking.
Toen ik op het punt stond om te vertrekken naar Nederland, kwam er een gloednieuwe BMW 5 Serie aanrijden. Wat een plaatje! Ik had hem nog niet in ‘real-life’ gezien, dus liep erachteraan voor een setje foto’s.
De aardige eigenaar naar me toe om te vertellen dat het niets bijzonders was, maar een gewone 5 serie. Het werdt een prettig gesprek over de verschillen tussen de nieuwe F10 en de oude E60 5 serie. Tevens de tip gekregen om eens langs het BMW Museum te gaan in München: “gutes Biergarten, schöne Mädchen und schöne Autos: Alles was ein Mann braucht”.
Om half 5 vond ik het tijd om deze trip dan toch maar te beëindigen en naar huis terug te keren. Voor de grap eens –bewust- zonder navigatie. Zou het lukken om de weg in een keer te vinden? Gewoon een kwestie van het rijtje omdraaien (B257 – Kreuz Meckemheim de A61 – gaat vanzelf over in A1 – bij Kreuz Leverkussen de A3 opdraaien).
Om 6 uur een stop ingelast bij Ohligser Heide Ost voor de voorlopig laatste curryworst.
Iets over 7 uur ging ik de Nederlandse grens over en iets voor 8 was ik weer thuis. 1044 gereden kilometers verder, 321 km van deur (Gevenich) tot deur (Deventer) met een reistijd van 3 uur en 40 minuten.
Het bezoek aan de Ring heeft zijn gewenste effect gehad: Ik heb me weer enorm vermaakt met het goude franse koekblikje en heb al enkele dagen een vieze glimlach die niet meer van mijn gezicht verdwijnt!
De foto’s van deze Ringtrip vindt je in de vernieuwde foto gallerij!